De ambitie van het tweede herenteam was aan het begin van het seizoen helder: handhaven in de derde klasse. Lager willen we niet; veel hoger kunnen we niet (meer). Wat schetst onze verbazing dat we vanaf de eerste wedstrijd bijna het hele seizoen bovenaan de ranglijst stonden. Pas ergens rond de achtste wedstrijd haalde Netzo ons in en eindigden we op een mooie 2e plek. Doelstelling gehaald zou je zeggen. Maar toch ging het ergens kriebelen: wat als…? Op de traditionele sinterklaasviering  van ons team kwam de Volleybalklaas met een haarscherpe analyse, op rijm uiteraard. Het kampioenschap was volgens hem gemist door een samenloop van omstandigheden:

De rode draad die door 2023 heen sneed

Was het spook van het blessureleed

Sinterklaas kan het niet langer verbloemen

En gaat paarden en rugnummers noemen

Nummer 8 kreeg een por in zijn ribbenkast (Ciske)

Nummer 19 heeft sinds jaren van zijn knieën last (Wouter)

Nummer 21 had een verdacht vlekje op zijn oog (Maarten)

Nummer 27 kampte met een onwillige elleboog (Martin)

Nummer 25 heeft pijn in zijn rug, is het soms spit? (Djago)

Nummer 48 krijgt zijn hamstrings niet in het gelid (Rister)

Nummer 26 ziet de ballen niet aankomen (Raoul)

Nummer 30 heeft teveel last van zijn hormonen (Jorn)

Nummer 22 kreeg een zweepslag op zijn spieren (Mikis)

Nummer 36 gaat te vaak vakantie vieren (Jelte)

Nummer 28 heeft problemen met zijn onderbenen (Frans-Joseph)

Nummer 24 leidt aan plankenkoorts en wil alleen maar trainen (Jochem)

Veel te veel blessures aan pezen en spieren

Zo gaan jullie nooit een kampioenschap vieren

Ga dus snel op zoek naar een soepele masseur

Dan zijn jullie komend seizoen superieur!

De Volleybalklaas