Zaterdagochtend wakker worden met berichten waarbij de helft van het team ziek is zijn niet de beste berichten om bij wakker te worden voor een wedstrijddag. Daarnaast hadden we de bekerwedstrijd van maandag nog in de benen zitten en was anderhalf uur rijden richting het zuiden niet het meest favoriet. Echter waren we wel gebrand op deze wedstrijd. Vorig seizoen was Tilburg uit nou niet om over naar huis te schrijven. Na de goede flow van de afgelopen weken wilde we dit graag vasthouden en ook de eer herstellen na de emmer van een wedstrijd van vorig seizoen.

We begonnen de wedstrijd met de aloude gezegdes en spreekwoorden van Sandor wat geen wet van meden en persen was en waarbij tevens het merendeel van het team bezig was of er voldoende ibuprofen aanwezig was.

De basis begon met Esme, Tessa, Luke, Masu, Mascha, Maureen en Uma. Voor de oplettende lezer staat hierin inderdaad Masu en Tessa. Misschien zult u denken hoe kan dit nou? Nou ons Meghan was wegens Corona afwezig en Denise nog geblesseerd dus mocht Masu haar rol van vorig seizoen oppakken als passerloper. We hadden als joker allround volleybal vedette Lisa voor alle dubbele wissels met Puck en individueel kon Lisa voor het midden.

Over de wedstrijd zelf kunnen we net als de duur van de wedstrijd redelijk kort zijn (1 uur en een kwartier). Met veel service druk (specifiek zijn we nog op zoek naar beelden van Esme maar om u een indruk te geven kunt u aan Celeste Plak denken die de bal halverwege opgooide, weer op de grond stond en toen maar alsnog serveerde). Met deze service druk, goede blokkering en verdediging speelden we gemakkelijk over Tilburg heen. Met 25-17, 25-14 waren de eerste twee sets snel binnen. In de derde set werden we toch nog weer wat ingehaald door onszelf en slopen fouten er in. Gelukkig trokken we ook deze set erdoorheen en konden we ook deze derde set pakken. Vanaf de kant was het heerlijk aanmoedigen en konden we vaak genoeg juichen voor blok punten en service aces. Dames het was genieten!

Als beloning hebben we onszelf maar weer eens getrakteerd op de gele M, het was tenslotte bijna Sinterklaas. Speciale vermelding nog naar onze teammanager Eric Visch die er ook bij de verste wedstrijden gewoon bij is! Eric dank!

(bericht Armixtos D1; foto: Eric Visch)