Long way to go

29/01/2018
ARmixtos Dames 1 pers volleybal journalist

 

Long way to go

Het is 2018, ik word straks 65 en geniet volop van de luxe die pre-pensioen heet. Leve het leven zou je zeggen, maar er zijn van die dagen dat ik het ook effe niet meer weet.

Denk je op je vrije zaterdag in alle rust de kranten te kunnen doorspitten. Niet dus. Ik zit rond het middaguur al heftig met lepel en vork te graaien in een bord dampende pasta. We moeten nog opschieten ook. Armixtos D1 speelt deze dag uit, om 18.00 uur, in Eibergen, nabij de Duitse grens. Er is dus weinig speling voor fatsoenlijk eten voor of na de wedstrijd. Of het wordt een MacDonalds on the road; nou, dat niet, die tijd is geweest.

Het is allemaal niet zo erg, sterker: op stap met de Green Army behoort tot de geneugten des levens, 320 kilometertjes op de teller erbij is dan een peulenschil, op de boerenbinnenwegen met 40 km p/u hangen achter een melkwagen kan ook niet deren, slappe koffie in de kantine slikken we ook voor zoete koek. Maar bij het bevestigen van de videocamera (de wedstrijd opnemen is een van mijn vaste klussen als conciërge van de clan) in het wandrek knikker ik bijna met camera én wandrek en al omlaag; het rek laat los uit de muur. Slecht voorteken, denk ik, en dat komt uit: Armixtos incasseert evenals een week voordien een 3-2 nederlaag en ook nu voelt iedereen dat dit niet nodig is, dat dit even suf als onbegrijpelijk is.

Het korte wedstrijdrelaas:
Om te weten: Denise vervangt de afwezige captain Malou en is de beste van de ploeg. Ook om te melden: Emma geweldig op het midden. Meer pluimen zijn er niet. Eerste set 25-15 voor Boemerang; Armixtos kansloos; veel individuele fouten. En ik ga volgende keer elastiekjes uitdelen; er worden belachelijk veel netfouten gemaakt door rondzwierende paardenstaarten! Tweede set: twee wissels (Denise en Iris voor Marscha en Marije); meer stabiliteit, meer organisatie: 18-25 voor ons. Derde set: iemand heeft weer 'aan de stekker' gezeten, chaos in het veld;, 25-17 voor Boemerang, dat sterk serveert. Vierde set: bloedstollend! Armixtos nonstop voor met drie, vier punten, maar bij 17-23 voor ons slaat het gribus-virus weer toe. De ploeg verkrampt, verzaakt en bij 25-24 mag van mij het wandrek wel weer omlaag donderen. Godzijdank wordt met 25-27 gewonnen: 2-2.

Waar een week eerder tegen Rosstars de vijfde set meteen in de prullenmand werd gegooid, daar toont Armixtos dit keer veerkracht en houden de meesten eindelijk het koppie erbij. Bij 4-8 voor Armixtos is de wisseling van helft hoopvol; volgen tal van spannende rally’s en lijkt bij 9-12 de winst toch heel dichtbij.
Niet dus! Ineens gaat die prullenbak weer open, wint Boemerang met slim geplaatste ballen de belangrijkste set: 15-12 !

Elastiekjes
En begint door de duisternis de lange terugreis, in kilometers hetzelfde, maar voor het gevoel veel langer. Alles waarop wordt getraind komt er op de belangrijkste momenten in de wedstrijd niet uit. Ik vrees dat het winterreces toch iets te lang heeft geduurd. Kom op dames, zo word ik te snel oud! Kijken of we de schade kunnen repareren, zaterdag thuis in De Pijp, tegen SSS. Elastiekjes bij de ingang!

Reactie toevoegen

Plain text

  • Geen HTML toegestaan.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.

Gerelateerde artikelen

Een turbulent seizoen werd afgelopen zaterdag met een overtuigende 3-1 winst afgesloten. VoCaSa Nijmegen D2 was niet opgewassen tegen een Armixtos dat meer veerkracht en... verder
15 apr 2018 The Green Family
De loftrompet blazen zonder valse noten, kan alleen als je je hart laat spreken. Wel, de taptoe die zaterdagavond in de kantine van sporthal De Pijp klonk was loepzuiver. De Green... verder
Het voelt nog wat onwennig, zo op de plek van Papa Razio, want van schoenen vullen is geen sprake. Meer metaforen en cheesy quotes mogen altijd en The Show Goes immers altijd On.... verder